Cynk

Cynk jest pierwiastkiem śladowym w organizmie, ale niezbęd­nym do prawidłowego rozwoju fizycznego oraz płciowego. Uak­tywnia też liczne enzymy. W ludzkim ciele główne skupiska cyn­ku znajdują się w skórze, paznokciach, siatkówce oraz w jądrach. Pierwiastek ów stanowi składnik specjalnego enzymu przeciwutleniającego, dysmutazy nadtlenkowej (SOD), wytwarzanego w organizmie (odmienne formy tego enzymu uzależnione są rów­nież od miedzi oraz manganu). SOD to ważny „niszczyciel” wol­nych rodników. Cynk należy przyjmować wraz z miedzią ponieważ w ten sposób oba te pierwiastki będą lepiej przyswajane. Rozsąd­na wydaje się proporcja 10:1 (cynku do miedzi), chociaż opinie na ten temat są nadal podzielone.

Suplementacja cynkiem przyspiesza gojenie się ran oraz opa­rzeń, wzmacnia odporność organizmu; czyli bywa też pomocna w leczeniu trądziku, również innych dolegliwości skórnych, a tak­że zwyrodnienia plamki (najbardziej wrażliwego elementu siat­kówki). Cynk w postaci pastylek do ssania zwalcza krótkotrwałe wirusowe infekcje górnych dróg oddechowych, w tym zwykle przeziębienia. Można wnosić, że bezpośredni kontakt z cynkiem jest dla wirusów zabójczy.

Cynk to pierwiastek ważny do zachowania zdrowia psychicz­nego; a czasami bywa stosowany w leczeniu schizofrenii oraz au­tyzmu (tym pacjentom doradzam przyjmowanie suplementów cynku, magnezu, niacyny, pirydoksyny i niezbędnych kwasów tłuszczowych). „Journal of the American Medical Association” poinformował ostatnio, że kobiety, które w okresie ciąży uzupeł­niały dietę ok. 25 mg dziennie, wydawały na świat większe, zdrowsze dzieci. Wspomniana dawka znajduje się na ogół w pre­paratach multiwitaminowych zalecanych przyszłym matkom.

Bardzo duże dawki cynku (do 150 mg dziennie) próbowano za­stosować do leczenia przerostu gruczołu krokowego (prostaty), wydaje się jednak, że aż tak silna doza nie jest konieczna, jeśli wraz z cynkiem podaje się pacjentom niezbędne kwasy tłuszczo­we, ekstrakty roślinne oraz inne składniki odżywcze. Przyjmując znaczne dawki cynku, należy zadbać o odpowiedni dowóz innych minerałów, szczególnie miedzi. Spore dawki cynku mogą bowiem obniżyć poziom „dobrego” cholesterolu (HDL). Cynk może też usuwać z tkanek ołów i kadm.

  • Jak przyjmować cynk

Najlepiej w formie dobrze przyswajalnego glikonianu cynku. Zestaw podstawowy zawiera 30 mg cynku (oraz, dla zachowania proporcji, 3 mg miedzi). Przy pewnych schorzeniach stosuję do­datkową dawkę 50-100 mg dziennie. Pacjenci odbywający chelację (dożylną terapię stosowaną w przypadku zatrucia metalami ciężkimi oraz w leczeniu chorób naczyń krwionośnych) potrzebu­ją zazwyczaj więcej – średnio o 50 mg na dobę – cynku, bo tyle właśnie jest wydalane z moczem wskutek kuracji.

 

Glikonian cynku jest na ogół dostępny w tabletkach 15-50-mi- ligramowych. Pastylki do ssania w razie przeziębienia zawierają około 15 mg pierwiastka; kilka takich pastylek dziennie może ograniczyć nasilenie objawów. Chociaż istnieją dane wskazujące na zwiększoną przyswajalność pikolinatu cynku, to równie dobrze można przyjmować tańsze suplementy, jak choćby wspomniany glikonian. Cynk chelatowany to inny dostępny preparat – droższy, bez specjalnych zalet w porównaniu z pozostałymi.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.