Kwas liponowy

Kwas liponowy (zwany też alfaliponowym) to zawierająca siarkę, zbliżona do witamin substancja, której zwykle nie zalicza się do niezbędnych w diecie składników odżywczych, ponieważ jest wytwarzana w ludzkim organizmie. W pewnych sytuacjach może się jednak okazać niezbędna, a wysokie jej dawki oddziału­ją leczniczo na niektóre schorzenia. Jest to antyoksydant trzyma­jący w ryzach wolne rodniki. Działa skutecznie zarówno we wnę­trzu, jak na zewnątrz komórek.

U cukrzyków kwas liponowy reguluje poziom cukru we krwi oraz leczy częste zmiany neuropatyczne – najczęściej w kończy­nach. Objawy neuropatii to zdrętwienie, cierpnięcie, charaktery­styczne mrowienie, nadwrażliwość na pewne bodźce, ból w sto­pach lub dłoniach. Kwas liponowy może dopomóc przy uszko­dzeniach komórek nerwowych w sercu (zdarzających się czasem u cukrzyków) oraz podnosi poziom przeciwutleniającego glutationu oraz koenzymu Q10 komórkach. Ponieważ jako jeden z nie­licznych antyoksydantów dociera do mózgu, chroni też mózg przed uszkodzeniami wywołanymi przez wolne rodniki i przed schorzeniami neurodegeneratywnymi. Poprawia także stan tkanek uszkodzonych w trakcie wylewu. Niektóre eksperymenty wyka­zały, że skutecznie przeciwdziała zaćmie.

  • Jak przyjmować kwas liponowy

Typowa dawka waha się od 300 do 1000 mg dziennie. Dozy 1000-miligramowe pomagają w neuropatii obwodowej u cukrzy­ków, a 1000-1200 miligramowe są skuteczne przy neuropatii ser­ca. W przypadku niektórych pacjentów wystarcza 600 mg. W sprzedaży dostępne są kapsułki o rozmaitej wadze; zazwyczaj zalecam kapsułki 333-miligramowe raz do trzech razy dziennie, choć można też brać całą dawkę dobową na raz. Cukrzycy powin­ni brać ten suplement wraz z chromem, kwasem gammalinolenowym, a także innymi składnikami odżywczymi.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.