Czynnik przenoszenia

Jest to kompleks niewielkich białkopodobnych cząsteczek znajdujących się w białych krwinkach oraz w siarze (gęstej sub­stancji wydzielającej się z piersi kobiet bezpośrednio po poro­dzie), pełniący rolę przekaźnika odporności. Za jego pośrednic­twem odbywa się przekazywanie noworodkowi związków umożliwiających mu rozwinięcie własnego systemu immunolo­gicznego. Czynnik przenoszenia nie tylko wspomaga prawidło­we funkcjonowanie białych krwinek, ale także pobudza wytwa­rzanie interferonu – antywirusowej substancji wydzielanej w celu zwalczania infekcji wirusowych.

Substancje te są obecne w organizmach wszystkich ssaków, przy czym nie są specyficzne dla danego gatunku – oznacza to na przykład, że krowi czynnik przenoszenia może oddziaływać także na człowieka. Większość dotychczasowych badań przeprowadzono na czynniku wyekstrahowanym z białych krwinek, określanym jako DLE (dializowalnym ekstrakcie leukocytowym); znacznie mniej na wyciągu z siary lub samej siarze. Przekazanie odporno­ści odbywa się częściowo wskutek pobudzenia komórek immuno­logicznych, a częściowo dzięki „nauczeniu” tychże komórek jak mają reagować na zakaźne czynniki chorobotwórcze.

Preparaty czynników przenoszenia przynoszą korzyść we wszelkich zaburzeniach układu immunologicznego, w tym scho­rzeniach polegających na braku odporności (np. zakażenie wiru­sem HIV). Są także cennym środkiem w zmaganiach z infekcjami wirusem Epsteina-Barra (EBV), wirusem cytomegalii, opryszczką schorzeniami dróg oddechowych (katar, grypa), a ponadto chorobami autoimmunologicznymi, a wreszcie w leczeniu stanów zapalnych – wymieńmy tu toczeń, astmę, zapalenie oskrzeli, za­palenie gruczołu krokowego.

Czynnik przenoszenia przynosi nadto ulgę w zespole chronicz­nego przemęczenia spowodowanym brakiem odporności, być może dlatego, że w pewnym stopniu reguluje funkcjonowanie układu immunologicznego. Stan wielu pacjentów z nowotworami popra­wia się znacznie po suplementacji silnymi dawkami czynnika przenoszenia. Chociaż wyniki dotychczasowych analiz nie dają je­szcze podstaw do wysnuwania zbyt daleko idących wniosków, to jednak statystyki wykazują iż chorzy z guzami nowotworowymi – a nawet przerzutami – żyją dłużej od tych cierpiących na raka, którym nie podaje się czynnika przenoszenia.

  • Jak przyjmować czynnik przenoszenia

Suplement ten jest dostępny w 200 mg kapsułkach, a standar­dowa dawka dla większości pacjentów to jedna lub dwie kapsułki trzy razy dziennie. Bywa ona szczególnie skuteczna w likwidowa­niu objawów zespołu chronicznego zmęczenia. Chorym na raka zalecam dziewięć (a nawet więcej) kapsułek na dobę, jednakże jest to tylko element kompleksowego programu leczenia nowo­tworów. Także pacjenci chorzy na AIDS powinni przyjmować znaczne dozy. W przypadku ostrej infekcji wirusowej możesz zwiększyć podstawową, profilaktyczną dawkę do sześciu kapsu­łek dziennie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.