Witamina C

Substancja ta, zwana ściśle kwasem askorbinowym albo askorbinianem, należy do najważniejszych składników odżywczych. To także jedna z najbardziej niezwykłych substancji w biologii, wywierająca szczególny wpływ na zasadnicze właściwości cząsteczek, komórek oraz tkanek. Większość zwierząt wytwarza w swoich organizmach witaminę C, i to w dużych ilościach (zwłasz­cza jeśli ilości te porównamy z dawkami oficjalnie zalecanymi dla ludzi!). Koza, na przykład, potrafi wyprodukować do 13 000 mg witaminy C dziennie, a jeszcze więcej w stanie stresu.

Kwas askorbinowy zawdzięcza swą nazwę temu, że skutecznie leczy szkorbut. Fakt, że cytrusy zapobiegają szkorbutowi, znany jest od przeszło 400 lat, jednakże dopiero po 200 latach od tego odkrycia i po kolejnych badaniach naukowych uznano owoce cy­trusowe za lek przeciwszkorbutowy odpowiedni dla marynarzy marynarki brytyjskiej. Aktywną substancję, zawartą w owocach i warzywach, odkrył oraz wyizolował w latach 20. dwudziestego wieku Albert Szent-Gyórgyi.

W późniejszych latach przy badaniach, które dowiodły, że 10-gramowe dawki dobowe witaminy C pomagają pacjentom cier­piącym na raka, współpracowali Linus Pauling i dr Ewan Came­ron. Zaobserwowali oni ustępowanie niektórych symptomów; lu­dzie ci żyli też dłużej niż osoby leczone klasycznymi metodami. Amerykański Instytut Przeciwrakowy dopiero niedawno zaczął traktować odkrycia Paulinga z należytą powagą.

Witamina C pełni wiele funkcji metabolicznych. Jest znakomi­tym biologicznym przeciwutleniaczem, zapewnia ochronę przed spustoszeniami wywołanymi przez wolne rodniki. Jest też nie­zbędna do produkcji kolagenu, który stanowi rodzaj tkanki łącz­nej – bez kolagenu po prostu rozpadlibyśmy się na części! W isto­cie początkowe objawy szkorbutu (gnilca) – krwawienie z dziąseł oraz podatność na zasiniaczenia – to sygnały złego stanu tkanki łącznej w rezultacie niedostatecznej produkcji kolagenu.

A zatem witamina C uczestnicząca w wytwarzaniu kolagenu oraz działająca anty oksydacyjnie opóźnia powstawanie zmarszczek czy wiotczenie skóry w starszym wieku. Utrzymuje też w dobrym stanie błony śluzowe, jest ponadto niezbędna do produkcji hormonów nad­nerczy, do których zużycia dochodzi łatwo w okresach stresu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.