Tiamina

Tiamina to rozpuszczalna w wodzie witamina niezbędna w me­tabolizmie przemian energetycznych organizmu człowieka (go­spodarce tlenowej). Nieznaczne niedobory tiaminy zdarzają się dosyć często; zwykle bywają skutkiem nadmiaru przetworzonej żywności w diecie, w tym białej mąki oraz cukru, przy jednocze­snym niedostatku produktów pełnowartościowych. Objawem nie­doboru jest cierpnięcie lub mrowienie kończyn, tkliwość mięśniowo-kostna (podobna jak przy mięśniobólach), problemy z sercem, palpitacje, a także wiele przypadłości neuropsychologicznych, w tym pewne odmiany hipochondrii. Innymi możliwymi sympto­mami braku tiaminy są niskie ciśnienie krwi oraz zawroty głowy.

Doktor Derrick Lonsdale, lekarz i naukowiec, badał objawy niedo­boru tiaminy, określając je ostatecznie mianem „dyzautonomii funk­cjonalnej”. Termin ten odnosi się do zaburzeń w funkcjonowaniu autonomicznego (wegetatywnego) układu nerwowego, który nadzo­ruje temperaturę ciała, ciśnienie krwi, puls, wydzielanie substancji przez gruczoły, pocenie się, wreszcie pracę jelit oraz pęcherza. Lons­dale sugeruje, że do redukcji wspomnianych zaburzeń mogą okazać się pomocne dawki tiaminy w ilości do 600 mg dziennie.

  • Jak przyjmować tiaminę

W praktyce klinicznej stosuje się często suplementy tiaminy w dawkach od 50 do 500 mg. Zwykle zalecam 100 mg na dobę, chociaż od czasu do czasu sugeruję większe dawki. Osobom z dysautonomią godna polecenia jest alitiamina – rozpuszczalna w tłusz­czach forma witaminy B1, aktywniejsza od zwykłej tiaminy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.