Wiadomości ogólne

Medycyna ortomolekularna polega na przywracaniu oraz utrzymywaniu zdrowia poprzez uzupełnianie substancji, które pozwalają organizmowi na normalne funkcjonowanie. Orto oznacza „właściwy”, a „molekularna” odnosi się do różnych kombinacji atomów stanowiących podstawowy budulec związ­ków chemicznych, w tym składników odżywczych. A zatem mówimy o rodzaju medycyny odtwarzającej równowagę chemiczną ciała przez dostarczanie substancji fizjologicznych – wita­min, minerałów, aminokwasów, kwasów tłuszczowych, hormo­nów oraz innych związków. Dwukrotny laureat Nagrody Nobla, Linus Pauling, jeden z czołowych chemików dwudziestego wie­ku, opracował w roku 1968 precyzyjną definicję tego, co wcześ­niej nazywano niezbyt trafnie „terapią megawitaminową”. Pau­ling poświęcił ostatnie lata twórcze badaniom w zakresie chemii molekularnej; założył również instytut naukowy swojego imienia, który nadal prowadzi prace na wspomnianym polu.

We wczesnych latach 50. Abram Hoffer oraz Humphrey Osmond po raz pierwszy zastosowali kurację ortomolekularną do leczenia chorób psychicznych. Odnotowali w tej dziedzinie za­równo sukcesy, jak i niepowodzenia, dowiedli jednak, że wysokie dawki niacyny (witaminy B3) są dość skuteczne w leczeniu schi­zofrenii. Później wśród środków podawanych chorym psychicz­nie znalazły się także: witamina C, pirydoksyna (witamina B6), magnez oraz cynk. Zespół Hoffer-Osmond zapoczątkował też no­woczesne badania psychiatryczne. Fenotiazyna – standardowy obecnie, silny lek, podawany w chorobach psychicznych – w la­tach 50. dopiero wchodziła do użycia.

Substancje stosowane w medycynie ortomolekularnej to związ­ki wytwarzane przez organizm – np. hormony – oraz inne, takie jak bioflawonoidy, występujące licznie w ziołach czy innych ro­ślinach. Suplementy hormonalne w rodzaju DHEA, wyciągu z tarczycy, kortyzonu, estrogenów czy melatoniny winny być sto­sowane z rozwagą ze względu na ich silne działanie oraz prawdo­podobieństwo wystąpienia silniejszych, niż w wypadku witamin, skutków ubocznych. (DHEA oraz melatonina są dosyć bezpiecz­ne nawet w sporych dawkach. Chociaż hormony naturalne są zwykle znacznie bezpieczniejsze od syntetycznych, stosowanych powszechnie w medycynie, to jednak syntetyczna melatonina jest bezpieczniejsza nawet w porównaniu z nimi). Na ogół zioła czy inne leki lub substancje roślinne bywają mniej szkodliwe oraz skuteczniejsze niż leki farmakologiczne, one też znajdują w me­dycynie ortomolekularnej duże zastosowanie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.