Miłorząb japoński

Wyciąg z miłorzębu (Gingko biloba) otrzymuje się z liści drze­wa o tej samej nazwie. Wspomniany ekstrakt zawiera ginkgolidy, substancje terpenowe, które poprawiają funkcjonowanie mózgu u pacjentów ze stwardnieniem naczyń krwionośnych. Dzięki ginkgolidom mózg jest lepiej dotleniony oraz zasilony innymi składni­kami odżywczymi, czego rezultatem bywa ogólna poprawa wy­dolności układu nerwowego. Badania naukowe wykazały, iż wyciąg z miłorzębu poprawia pamięć (zwłaszcza tzw. płytką), ułatwia koncentrację oraz rozprasza stan przygnębienia.

Miłorząb zawiera ponadto rozmaite flawonoidy działające jako antyoksydanty. Pomaga też osobom z chorobą naczyń obwodo­wych, zawrotami głowy, szumem w uszach, migrenami, wreszcie fenomenem Raynauda (kurczeniem się naczyń krwionośnych w stopach i dłoniach, zwłaszcza na zimnie). Ponieważ niektóre schorzenia oczu, np. zwyrodnienie plamki, są prawdopodobnie związane z utlenianiem oraz zaburzeniami krążenia krwi w naczy­niach włosowatych, nie brak sugestii, że miłorząb może okazać się pomocny w ich leczeniu.

Większość testów laboratoryjnych przeprowadzono na standar­dowym 24-procentowym ekstrakcie z miłorzębu, nie zaś na spro­szkowanych liściach rośliny. Kapsułki ze sproszkowanymi liśćmi również są w sprzedaży, ale producenci tych suplementów zwykle nie określają zawartości aktywnych składników.

  • Jak przyjmować miłorząb

Kapsułki z 24-procentowym wyciągiem z miłorzębu mają wa­gę od 40 do 60 mg. Zwykle rekomenduję przyjmowanie ok. 120 mg na dobę (czyli dwóch lub trzech kapsułek), chociaż czasa­mi zalecam wyższe dozy pacjentom ze schorzeniami naczyń albo osobom z zaburzeniami pamięci, w przypadku których typowe dawki nie przyniosły efektu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.