Jeżówka

Dwa gatunki jeżówki, Echinacea angustifolia oraz Echinacea purpurea, są powszechnie stosowane w celu wzmocnienia układu immunologicznego. Zawierają one echinakozydy i seskwiterpeny, które pobudzają do pracy białe ciałka krwi oraz zwiększają wy­dzielanie naturalnego interferonu. Jeżówka zarówno podnosi licz­bę, jak i wzmaga aktywność białych krwinek, te zaś stanowią klu­czowy element zdrowego układu odpornościowego. Tak jak w wypadku wielu innych ziół zbyt duże dozy jeżówki mogą wy­wołać efekty uboczne. Normalne dawki są raczej bezpieczne.

Jeżówka działa antywirusowo oraz antybakteryjnie; jest uży­teczna w zwalczaniu infekcji, chociaż w razie poważniejszych za­każeń zalecałbym również odpowiednie antybiotyki. Jeżówka ogranicza rozmnażanie się wirusa opryszczki, który jest przy­czyną opryszczki narządów płciowych, a także tzw. „zimna” (bo­lesnych pęcherzyków na wargach). Pobudzając białe krwinki, może być również pomocna w leczeniu nowotworów.

  • Jak przyjmować jeżówkę

Jeżówka jest dostępna w postaci kapsułek, tabletek albo w na­lewkach. Wprawdzie kapsułki i tabletki są zwykle wygodniejsze, ale niektórzy wolą pić rozcieńczone nalewki. Osobiście zalecał­bym standaryzowaną mieszankę zawierającą po 125 mg obu odmian jeżówki. Taka 250-miligramowa dawka winna być przyj­mowana od dwóch do czterech razy dziennie. Aby uniknąć niepo­żądanej tolerancji na substancje czynne w preparacie, najlepiej przyjmować jeżówkę przez kilka tygodni, a potem przerwać kura­cję na tydzień. Sam też biorę jeżówkę od czasu do czasu; kiedy jednak czuję zagrożenie ze strony wirusów, przyjmuję ją przez kilka kolejnych dni.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.